Lumen, solo keman için yazılmış kısa bir parçadır. Flajole (harmonics) üzerine kurulu, etüt mantığında ilerleyen bir çalışmadır: ışık, tını ve dokunuşun kesiştiği bir alan.
Başlık — “ışık” — flajolelerin saydam, uçucu karakterini işaret eder. Sesler ağırlaşmaz; havada asılı kalır, parlar, söner. Teknik bir etüt gibi başlayan yapı, yavaş yavaş şiirsel bir ışık oyununa dönüşür.
Eser, virtüöz gösteriş peşinde değildir. Daha çok, tek bir tını ailesinin içinde ne kadar çok ışık bulunabileceğini araştırır.
Lumen is a short piece for solo violin. Built on harmonics (flageolets) and advancing in the spirit of an etude, it is a space where light, timbre and touch intersect.
The title — “light” — points to the transparent, fleeting character of the harmonics. The sounds do not grow heavy; they hang in the air, gleam, fade. What begins like a technical etude slowly turns into a poetic play of light.
The work does not chase virtuoso display. Rather, it explores how much light can be found within a single family of timbre.